Waarom zijn er zoveel katten in Istanbul?
Asma Irshad
27 Feb 2026
- 5 min read
Artikel toegevoegd aan winkelwagen
Asma Irshad
27 Feb 2026
- 5 min readAls je door Istanbul wandelt, valt één ding onmiskenbaar op: katten zijn overal. Ze zitten op caféstoelen, slapen op motorkappen, dwalen door moskeeën en poseren zelfs naast etalages, alsof ze er helemaal thuishoren. En in zekere zin is dat ook zo.
Dus, waarom zijn er zoveel katten in Istanbul? Het antwoord ligt in geschiedenis, religie, geografie en een diepgewortelde cultuur van samenleven.
Katten leven al eeuwen in Istanbul, lang voordat de stad die naam droeg. Tijdens Byzantijnse en later Ottomaanse tijden vervulden katten een praktische rol in het stadsleven. Graanpakhuizen, markten, schepen en huizen hadden allemaal bescherming tegen knaagdieren nodig, en katten namen die taak van nature op zich.
Omdat Istanbul (en dat is het nog steeds) een belangrijke havenstad was, kwamen katten met schepen mee en bleven ze. In de loop der tijd werden ze onderdeel van het stedelijke ecosysteem in plaats van plagen om te verwijderen. In tegenstelling tot veel Europese steden die later probeerden zwerfdieren te bestrijden of te verwijderen, heeft Istanbul katten nooit volledig verdrongen.
Ze bleven gewoon en vermenigvuldigden zich.
Een van de sterkste redenen dat katten in Istanbul floreren is de islamitische traditie. In de islamitische cultuur worden katten gezien als schone dieren en gaat men vriendelijk met ze om. Er bestaan bekende historische verwijzingen naar de genegenheid van de profeet Muhammad voor katten, die de houding in de moslimwereld mede vormgaven.
Dit respect vertaalde zich naar het dagelijks gedrag. Mensen voedden katten, lieten ze toe in huizen en moskeeën en beschouwden ze nooit als vies of ongewenst. Zelfs vandaag de dag is het normaal om katten rustig door moskeeën te zien lopen, zoals in Hagia Sophia, of te rusten in de binnenplaatsen van moskeeën zonder dat iemand ze wegjaagt.
Ook de opbouw van Istanbul speelt een rol. De stad heeft:
Deze omstandigheden maken het overleven voor straatdieren gemakkelijker. Daarbij komt dat voedsel ruim beschikbaar is, van vismarkten tot restjes uit restaurants, waardoor katten vanzelf gedijen.
In kustgebieden zoals Kadıköy of Karaköy wonen katten vaak bij visverkopers, wat verklaart waarom ze altijd goed gevoed lijken.
Hier ligt het belangrijkste verschil: in Istanbul worden katten niet gezien als zwerfkatten; ze worden beschouwd als gemeenschapskatten.
Bewoners nemen collectieve verantwoordelijkheid. Je ziet regelmatig:
Sommige buurten kennen katten zelfs bij naam. Ze zijn niet van één persoon, maar van iedereen.
Die zorg vanuit de gemeenschap zorgt ervoor dat katten langer en gezonder leven en zich veilig genoeg voelen om zichtbaar te blijven in plaats van zich te verstoppen.
In tegenstelling tot veel steden waar zwerfdieren genegeerd worden, ondersteunen de lokale gemeenten in Istanbul actief straatkatten. Programma's omvatten:
Je ziet vaak katten met een kleine inkeping in één oor, wat aangeeft dat ze onder officiële programma's zijn gesteriliseerd en gevaccineerd. Dit helpt de populatie te beheersen en houdt de katten gezond.
In de loop der tijd werden katten meer dan alleen dieren en werden ze symbolen van de stad zelf. Ze verschijnen op ansichtkaarten, muurschilderingen, socialmedia-accounts en zelfs documentaires. De beroemde documentaire Kedi introduceerde de straatkatten van Istanbul aan de wereld en de mensen die voor ze zorgen, en versterkte wat de lokale bevolking al wist: deze katten maken deel uit van de ziel van de stad.
Toeristen fotograferen ze net zo vaak als bezienswaardigheden. Lokale bewoners begroeten ze als buren.
Mensen vragen zich vaak af waarom Istanbul meer katten dan honden heeft. Het antwoord is simpel:
Hoewel Istanbul wel straathonden heeft — vaak gevaccineerd en rustig — zijn katten gewoon beter geschikt voor dicht stedelijk leven.
Dus, waarom zijn er zoveel katten in Istanbul? Omdat de stad ze de ruimte geeft om te bestaan.
De geschiedenis verwelkomde ze. Religie toonde respect. De geografie ondersteunde hen. En mensen kozen vriendelijkheid boven controle.
In Istanbul zijn katten geen indringers, het zijn bewoners. En zodra je ziet hoe comfortabel ze door de stad bewegen, realiseer je je iets moois: dit is een plek waar mensen ruimte maakten voor dieren, niet andersom.
Een gepassioneerde reisjournalist die reizen graag omtovert tot verhalen. Met een gevoel voor het vastleggen van verborgen pareltjes, culturele wonderen en geweldige ervaringen, inspireer ik lezers om de wereld met nieuwsgierigheid en enthousiasme te ontdekken.